Οι γονείς έχουν την τάση να κρίνουν λανθασμένα την ευτυχία του παιδιού τους βασιζόμενοι στα δικά τους συναισθήματα

Οι εκτιμήσεις των γονιών για την ευτυχία των παιδιών τους διαφέρουν πολύ από τις αξιολογήσεις των ίδιων των παιδιών, σύμφωνα με μια έρευνα.

Η έρευνα που έγινε από ψυχολόγους του πανεπιστημίου του Plymouth έδειξε ότι οι γονείς παιδιών ηλικίας 10-11 ετών υπερεκτιμούν συστηματικά την ευτυχία των παιδιών τους ενώ οι γονείς εφήβων 15-16 ετών τείνουν να την υποτιμούν.

Η μελέτη η οποία δημοσιεύτηκε στο Journal of Experimental Child Psychology απέδωσε αυτές τις ανακολουθίες στην ύπαρξη μιας «εγωκεντρικής τάσης» εξαιτίας της οποίας οι γονείς βασίζονται υπερβολικά στα δικά τους συναισθήματα προκειμένου να αξιολογήσουν την ευτυχία του συνόλου της οικογένειας.

Η ευτυχία των παιδιών και των εφήβων έχει κερδίσει την προσοχή των ερευνητών τα τελευταία χρόνια, ωστόσο παραβλέφθηκαν τα πιθανά προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από την τάση των ερευνών να βασίζονται στις αναφορές των γονιών για να εκτιμήσουν τον βαθμό ευτυχίας των παιδιών.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτή η τελευταία έρευνα θα μπορούσε να παράσχει σημαντικές πληροφορίες όχι μόνο προκειμένου να προωθηθεί η γνώση για ζητήματα ευτυχίας αλλά επιπλέον προκειμένου να βελτιωθούν οι σχέσεις γονιών -παιδιών καθώς και να ανοίξει ο δρόμος για να δημιουργηθούν βελτιωμένες παρεμβάσεις.

Η έρευνα διενεργήθηκε από την Dr Belén López-Pérez, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στην αναπτυξιακή και κοινωνική ψυχολογία και την  Ellie Wilson, πτυχιούχο ψυχολογίας.

Ρώτησαν συνολικά 357 παιδιά και εφήβους από δύο διαφορετικά σχολεία στην Ισπανία μαζί με τους γονείς τους και η ευτυχία τους αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας μια κλίμακα αυτοαναφορικών βαθμολογήσεων.

Τα αποτελέσματα απέδειξαν ότι οι γονείς είχαν την τάση να βαθμολογούν την ευτυχία του παιδιού τους ανάλογα με τα δικά τους προσωπικά συναισθήματα ενώ στην πραγματικότητα υπήρχαν αξιοπρόσεκτες διαφορές στις αναφορές των παιδιών.

Τα παιδιά και οι έφηβοι ανέφεραν παρόμοια επίπεδα ευτυχίας, ωστόσο, οι γονείς ανέφεραν διαφορετικά επίπεδα ανάλογα με την ηλικία του παιδιού τους. Συνεπώς, η έρευνα έδειξε αισθητές διαφορές ανάμεσα στα υποκείμενα-πληροφοριοδότες αλλά και μια πτώση του επιπέδου αίσθησης ευτυχίας στους γονείς των εφήβων.

«Το να μελετήσουμε τις διαφορές των υποκειμένων καθώς και τη σχέση ανάμεσα στις αναφορές των παιδιών  και των γονιών στις απαντήσεις τους σε σχέση με την ευτυχία έχει ζωτική σημασία προκειμένου να καθορίσουμε αν οι γονεϊκές αναφορές είναι έγκυρες.» λέει η Dr Lopez Perez. «Το να μην είναι εφικτό να «διαβάσουμε» σωστά την ευτυχία του παιδιού μπορεί να αυξήσει την έλλειψη κατανόησης ανάμεσα στου γονείς και τα παιδιά τους και αυτό έχει αποδειχτεί ότι επιδρά αρνητικά στη σχέση τους. Επιπλέον, οι γονείς μπορεί να μην παρέχουν την κατάλληλη συναισθηματική στήριξη και να μην κατανοούν επαρκώς τις ανάγκες των παιδιών τους».

Πηγή : http://www.sciencedaily.com/
 University of Plymouth.
Belén López-Pérez, Ellie L. Wilson. Parent–child discrepancies in the assessment of children’s and adolescents’ happiness. Journal of Experimental Child Psychology, 2015; 139: 249 DOI:10.1016/j.jecp.2015.06.006
Φωτογραφία : юная ассоль by myaccountnice on Flickr

Μοιραστείτε το