Σύνδρομο Asperger

Σύνδρομο Asperger

Το σύνδρομο ή διαταραχή Asperger είναι  μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που ανήκει στις  διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (ΔΑΔ) (pervasive developmental disorder (PDD)) και στις «διαταραχές του φάσματος του αυτισμού». Τα σύνδρομα διάχυτης διαταραχής της ανάπτυξης είναι μια ομάδα διαταραχών που περιλαμβάνουν καθυστερήσεις στην ανάπτυξη πολλών βασικών δεξιοτήτων, κυρίως της ανάπτυξης της κοινωνικοποίησης, της επικοινωνίας με τους άλλους και της χρήσης της φαντασίας.

Παρά το ότι το σύνδρομο Asperger είναι παρόμοιο κατά πολλούς τρόπους με τον αυτισμό -ο οποίος αποτελεί μια πιο σοβαρή μορφή συνδρόμου διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής- υπάρχουν κάποιες σημαντικές διαφορές. Τα παιδιά με σύνδρομο Αsperger κατά κανόνα λειτουργούν καλύτερα από αυτά που έχουν αυτισμό. Επιπροσθέτως, τα παιδιά με Asperger  έχουν γενικά φυσιολογική νοημοσύνη και σχεδόν φυσιολογική γλωσσική ανάπτυξη, αν και μπορεί να αναπτύξουν προβλήματα στην επικοινωνία καθώς μεγαλώνουν.

Το σύνδρομο Asperger ονομάστηκε έτσι από τον αυστριακό γιατρό, Hans Asperger, ο οποίος περιέγραψε πρώτος την διαταραχή το 1944. Παρ’ όλα αυτά  το σύνδρομο αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή διαταραχή πολύ αργότερα.

Τα συμπτώματα του συνδρόμου Asperger  ποικίλουν και κυμαίνονται από ήπια μέχρι πολύ σοβαρά. Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν :

Προβλήματα στις κοινωνικές δεξιότητες : Τα παιδιά με σύνδρομο Asperger έχουν, γενικά, δυσκολία  στον να αλληλεπιδρούν με τους άλλους και συμπεριφέρονται, συχνά, ασυνήθιστα σε κοινωνικές περιστάσεις. Δεν κάνουν εύκολα φίλους. Αντιμετωπίζουν δυσκολία στο να ξεκινήσουν και να διατηρήσουν μια συζήτηση καθώς και στο να προσεγγίσουν τους άλλους. Επίσης, συχνά, μιλούν με ιδιαίτερο τρόπο, πολύ δυνατά, πολύ μονότονα  ή χωρίς ρυθμό και πολλές φορές  η συζήτηση που κάνουν στρέφεται γύρω από τον εαυτό τους.

Εκκεντρικές ή επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές : Τα παιδιά με αυτό το είδος διαταραχής μπορεί να αναπτύσσουν παράξενες επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως, για παράδειγμα, το στρίψιμο του χεριού ή των δαχτύλων.

Ασυνήθιστες εμμονές ή τελετουργικά : Τα παιδιά με Asperger μπορεί να τηρούν τελετουργικά-  τα οποία αρνούνται πεισματικά να αλλάξουν, όπως, για παράδειγμα, το να ντύνονται πάντα με μια συγκεκριμένη σειρά. Αν αλλάξει κάτι στις ρουτίνες τους ή αν αλλάξει το πρόγραμμά τους αναπάντεχα αισθάνονται υπερβολικό άγχος και αποδιοργανώνονται.

Δυσκολίες στην επικοινωνία : Τα άτομα με σύνδρομο Asperger  συνήθως δεν κοιτούν στα μάτια τον συνομιλητή τους.  Δυσκολεύονται να αντιληφθούν τις εκφράσεις του προσώπου και τις χειρονομίες και δεν κατανοούν τη γλώσσα του σώματος. Επίσης, χρησιμοποιούν και κατανοούν τη γλώσσα απολύτως κυριολεκτικά και δεν μπορούν να αντιληφθούν τις μεταφορές, την ειρωνεία, τα αστεία. Καθώς δεν μπορούν να δουν τις καταστάσεις από την πλευρά του άλλου, δυσκολεύονται εξαιρετικά στο να προβλέψουν ή να καταλάβουν τις πράξεις των άλλων ανθρώπων. Πολλές φορές, επίσης, δεν κατανοούν πότε μια συμπεριφορά δεν είναι η «αρμόζουσα» σε έναν συγκεκριμένο χώρο.

Περιορισμένο εύρος ενδιαφερόντων : Ένα παιδί με Asperger μπορεί να αναπτύξει ένα έντονο, σχεδόν εμμονικό ενδιαφέρον για συγκεκριμένους τομείς όπως, π.χ, οι χάρτες ή οι υπολογιστές ή τα τρένα ή οτιδήποτε εξειδικευμένο. Αυτό μπορεί να συνεχιστεί για όλη τη ζωή του ή μπορεί να αντικατασταθεί με ένα άλλο εμμονικό ενδιαφέρον για έναν άλλον τομέα άσχετο με τον προηγούμενο.

Προβλήματα συντονισμού :  Οι κινήσεις των παιδιών που έχουν Asperger μπορεί να φαίνονται αδέξιες ή παράξενες.

Υψηλές δεξιότητες και ταλέντα : Πολλά παιδιά με σύνδρομο Asperger είναι ιδιαιτέρως ταλαντούχα ή επιδέξια σε συγκεκριμένους τομείς όπως η μουσική ή τα μαθηματικά.

Τι προκαλεί το σύνδρομο Asperger ;

Η ακριβής αιτία της εμφάνισης του συνδρόμου δεν είναι γνωστή. Ωστόσο, το γεγονός ότι συναντάται κάποιες φορές μέσα στην ίδια οικογένεια υποδηλώνει ενδεχομένως την ύπαρξη κληρονομικής προδιάθεσης.

Πόσο συχνά εμφανίζεται το σύνδρομο Asperger;

Το σύνδρομο Asperger  αναγνωρίστηκε ως  ξεχωριστή διαταραχή πρόσφατα. Γι αυτό το λόγο ο ακριβής αριθμός των ανθρώπων που εμφανίζουν τη διαταραχή δεν είναι γνωστός. Εμφανίζεται πιο συχνά από ό,τι ο αυτισμός και παρουσιάζεται 4 φορές συχνότερα σε αγόρια από ό,τι σε κορίτσια. Συνήθως διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά σε παιδιά ηλικίας 2 – 6 ετών.

Πώς μπορεί να διαγνωστεί το σύνδρομο Asperger;

Σε πρώτη φάση καλό είναι να λάβει ο γιατρός ένα πλήρες ιατρικό ιστορικό του παιδιού  και να κάνει κάποιες νευρολογικές και παθολογικές εξετάσεις, ώστε να αποκλειστούν διάφοροι παράγοντες που μπορεί να προκαλούν τα εμφανιζόμενα συμπτώματα. Αν δεν υπάρχει κάποια παθολογική διαταραχή πρέπει ο γονέας να απευθυνθεί σε κάποιον/α ειδικό στις διαταραχές της ανάπτυξης της παιδικής ηλικίας, σε έναν /μία παιδοψυχίατρο, παιδονευρολόγο, παιδοψυχολόγο, ο οποίος/η οποία  θα βασίσει τη διάγνωσή του στο επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού, στην παρατήρηση του λόγου, της συμπεριφοράς, του τρόπου που παίζει και της ικανότητάς του να κοινωνικοποιείται και να επικοινωνεί με τους άλλους. Ο/η εκάστοτε ειδικός πρέπει να έχει ενημέρωση από τους γονείς του παιδιού, τους δασκάλους και τις δασκάλες του και όσα ενήλικα άτομα σχετίζονται με το παιδί και γνωρίζουν τα συμπτώματά του.

Πώς αντιμετωπίζεται το σύνδρομο Asperger;

Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει θεραπεία για το σύνδρομο Asperger αλλά οι διάφορες θεραπευτικές αγωγές μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργικότητα και να διευκολύνουν την καθημερινότητα του παιδιού. Η αντιμετώπιση του συνδρόμου μπορεί να γίνει με τους εξής τρόπους:

Ειδική εκπαίδευση : Εκπαίδευση που είναι δομημένη πάνω στις ανάγκες και τις ικανότητες του παιδιού.

Συμπεριφοριστική εκπαίδευση : Εκπαίδευση που περιλαμβάνει στρατηγικές μείωσης των «προβληματικών συμπεριφορών».

Λογοθεραπεία, εργοθεραπεία, φυσικοθεραπεία: Θεραπείες που αποσκοπούν στην ανάπτυξη των λειτουργικών ικανοτήτων του παιδιού.

Θεραπείες κοινωνικών δεξιοτήτων : Αυτές οι θεραπείες που μπορούν να γίνονται από ψυχολόγο, σύμβουλο ψυχικής υγείας, λογοθεραπευτή ή κοινωνικό λειτουργό, αποτελούν ανεκτίμητα σημαντικούς τρόπους να χτιστούν οι  κοινωνικές δεξιότητες και να βελτιωθεί η ικανότητα του παιδιού να κατανοεί το περιεχόμενο του λόγου καθώς και τη μη λεκτική συμπεριφορά των άλλων.

Φαρμακευτική αγωγή : Δεν υπάρχουν φάρμακα θεραπείας του Asperger, αλλά, σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα για τη θεραπεία συμπτωμάτων όπως το άγχος, η κατάθλιψη, η υπερκινητικότητα και η ιδεοληπτική-ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Καλό είναι να μην καταφεύγουμε εύκολα στη χρήση φαρμάκων σε παιδιά.

Ποια είναι η πρόγνωση για ανθρώπους που πάσχουν από το σύνδρομο Asperger;

Τα παιδιά με σύνδρομο Asperger έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν άλλες ψυχολογικές διαταραχές όπως : κατάθλιψη, Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), σχιζοφρένεια και ιδεοληπτική-ψυχαναγκαστική διαταραχή. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί διαθέσιμοι τρόποι αντιμετώπισης αυτών των καταστάσεων.

Καθώς το επίπεδο ευφυίας είναι μέτριο ή άνω του μετρίου, πολλοί άνθρωποι με Asperger είναι ικανοί να λειτουργήσουν πολύ καλά. Όμως, μπορεί να συνεχίσουν να έχουν προβλήματα  στην επικοινωνία τους με τους άλλους και στην κοινωνικοποίησή τους κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής τους.

Μπορεί να προληφθεί το σύνδρομο Asperger;

Το σύνδρομο Αsperger  δεν μπορεί να προληφθεί ή να θεραπευτεί . Ωστόσο, η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση  μπορούν να βελτιώσουν τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.

 

Πηγές :

http://www.autismspeaks.org/

http://www.webmd.com/

http://www.ninds.nih.gov/

Φωτογραφία : Like-Matisse-by-Sharon-Mollerus-on-Flickr.

 

 

 

Μοιραστείτε το