φεμινισμός

Φεμινισμός και attachment parenting

Τα μέσα ενημέρωσης εδώ και πολύ καιρό παρουσιάζουν τη φιλοσοφία του attachment parenting  ως αντίθετη με την έννοια του φεμινισμού. Μια νέα έρευνα, όμως, αποδεικνύει ότι οι αρχές του attachment parenting είναι στην πραγματικότητα πιο δημοφιλείς στις φεμινίστριες από ό,τι  στις υπόλοιπες γυναίκες.

Μια  δημόσια αντιπαράθεση στους New York Times που είχε τον πολύ ξεκάθαρο τίτλο  «Motherhood vs. Feminism» τον Απρίλιο ήταν μια από τις πολλές απόπειρες να παρουσιαστεί το κίνημα των slings, των οικογενειακών κρεβατιών και του μακροχρόνιου θηλασμού  ως ενάντιο στις αρχές  του φεμινισμού. Αφού μίλησαν  με εκατοντάδες μητέρες, οι ψυχολόγοι Miriam Liss και Mindy J. Erchull  απέδειξαν ότι το όλο θέμα δεν είναι τόσο απλό. Ανακάλυψαν ότι οι φεμινίστριες μητέρες ήταν τελικά πιο πιθανό να υποστηρίξουν τις τεχνικές του attachment-parenting από ό,τι οι μη φεμινίστριες, αλλά ότι τα στερεότυπα σε σχέση με τη μητρότητα και το φεμινισμό εξακολουθούν να υπάρχουν.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Sex Roles, oι Liss και Erchull ζήτησαν από  222 αυτοπροσδιοριζόμενες φεμινίστριες και 209 μη φεμινίστριες να βαθμολογήσουν σε μια κλίμακα από το 1 ως το  6, πόσο συμφωνούν με δηλώσεις όπως : «οι γονείς πρέπει να έχουν αγκαλιά τα παιδιά τους όσο πιο συχνά γίνεται» (μια βασική αρχή του attachment parenting είναι η σύσταση οι γονείς να έχουν τα παιδιά τους πάνω στο σώμα τους σε ένα sling όσο πιο πολύ γίνεται  κάνοντας ακόμα και  δουλειές ) και : «Είναι σημαντικό να κοιμάσαι με το παιδί σου». Βρήκαν, λοιπόν, ότι οι φεμινίστριες μητέρες συμφωνούσαν περισσότερο με τις αρχές του attachment parenting.

Ρώτησαν, επίσης, τις γυναίκες για πόσο καιρό ιδανικά θα έπρεπε οι μητέρες  να θηλάζουν  (σε μια κλίμακα όπου το 1 αντιστοιχεί σε  καθόλου θηλασμό και το 6 σε πάνω από 18 μήνες θηλασμό). Οι φεμινίστριες μητέρες ήταν αυτές που ήταν υπέρ του μακροχρόνιου θηλασμού.

Παρά το ότι οι φεμινίστριες μητέρες ήταν πιο πιθανό να ασπάζονται τις αρχές του attachment parenting, οι συγγραφείς της μελέτης βρήκαν ότι οι μη φεμινίστριες και μάλιστα οι μη φεμινίστριες μητέρες, εξακολουθούσαν να πιστεύουν το αντίθετο. Η Liss και η  Erchull έγραψαν : «αυτά τα στερεότυπα συμφωνούν με την εικόνα της φεμινίστριας ως μιας γυναίκας που δεν επενδύει στην οικογένεια της και στα παιδιά της, ίσως, επειδή επενδύει σε τομείς της ζωής της που βρίσκονται εκτός σπιτιού».

Τα ευρήματα της μελέτης αυτής δεν είναι τα πρώτα που υποδεικνύουν ένα σφάλμα σε αυτά τα στερεότυπα. Κάποιοι συγγραφείς έχουν υποστηρίξει τον τελευταίο καιρό ότι το attachment parenting είναι στην πραγματικότητα μια φεμινιστική προσέγγιση της γονεΪκότητας. H  Belinda Luscombe  έγραψε στο περιοδικό Time ότι η οικονομική και κοινωνική ανέλιξη της γυναίκας  έκανε δυνατή την ύπαρξη του attachment parenting. Και είναι σημαντικό να σκεφτεί κανείς ότι όπως δεν είναι όλοι οι γονείς που ενστερνίζονται αυτό το είδος γονεΪκότητας συντηρητικοί έτσι και όλες οι φεμινίστριες δεν είναι παθιασμένες με την καριέρα τους και χωρίς χρόνο για τα παιδιά τους. Όπως γράφουν οι  Liss και  Erchull  :  «δεν υπάρχει αυτό που λέμε τυπική φεμινίστρια».


Πηγή : http://www.buzzfeed.com/

Φωτογραφία : Mama-Fresh-www.pusteblumenbaby.de-by-Maja-on-Flickr

Μοιραστείτε το